Camouflage
Ik koos voor camouflage. Want ik had geen flauw idee hoe ik 'zomaar' zou kunnen accepteren dat ik steeds gevlekter werd?
De onzekerheid van mijn pubertijd was weer terug! Ik wilde graag in contact met de ander mooi egaal zijn, in ieder geval bij de eerste aanblik.
Na goedkeuring van de dermatoloog en mijn zorgverzekering kreeg ik de vrijbrief om contact te leggen met een schoonheidsspecialiste die gespecialiseerd is in het aanmeten van make-up ten behoeve van camouflage.
Nadat het juiste kleurenpalet was samengesteld kreeg ik les hoe de make-up aan te brengen, maar ook hoe deze weer te verwijderen.
Wat was ik trots toen ik de eerste keer thuis kwam met een perfect egaal gezichtje en dito hals! Ik zag er mooi uit.
Wat schrok ik toen ik ’s avonds de zorgvuldig aangebrachte make-up liet verdwijnen. Wat een lelijke vlekken zag ik. Wat waren ze wit. Trots en blijdschap veranderden in afkeer en verdriet.
Confrontatie
Deze dagelijkse confrontatie wilde ik mezelf niet aan doen. Ik besloot al snel om de camouflage dan alleen maar toe te passen bij speciale gelegenheden. Zoals ik me zou opmaken, leuk aankleden voor een avondje uit eten bijvoorbeeld.
Ook dat bleek niet te werken voor mij. Na een paar keer kreeg ik het besef dat ik dit eigenlijk niet wilde. Wat voegde het toe? Ik kon de rest van mijn lichaam toch ook niet bedekken? Daar bleef de vitiligo gewoon zichtbaar.
Mijn uiteindelijke conclusie was: Het verdriet van de confrontatie en het tegenstrijdige spiegelbeeld veroorzaakt meer ongemak dan de vlekken zelf!
Anita
De onzekerheid van mijn pubertijd was weer terug! Ik wilde graag in contact met de ander mooi egaal zijn, in ieder geval bij de eerste aanblik.
Na goedkeuring van de dermatoloog en mijn zorgverzekering kreeg ik de vrijbrief om contact te leggen met een schoonheidsspecialiste die gespecialiseerd is in het aanmeten van make-up ten behoeve van camouflage.
Nadat het juiste kleurenpalet was samengesteld kreeg ik les hoe de make-up aan te brengen, maar ook hoe deze weer te verwijderen.
Wat was ik trots toen ik de eerste keer thuis kwam met een perfect egaal gezichtje en dito hals! Ik zag er mooi uit.
Wat schrok ik toen ik ’s avonds de zorgvuldig aangebrachte make-up liet verdwijnen. Wat een lelijke vlekken zag ik. Wat waren ze wit. Trots en blijdschap veranderden in afkeer en verdriet.
Confrontatie
Deze dagelijkse confrontatie wilde ik mezelf niet aan doen. Ik besloot al snel om de camouflage dan alleen maar toe te passen bij speciale gelegenheden. Zoals ik me zou opmaken, leuk aankleden voor een avondje uit eten bijvoorbeeld.
Ook dat bleek niet te werken voor mij. Na een paar keer kreeg ik het besef dat ik dit eigenlijk niet wilde. Wat voegde het toe? Ik kon de rest van mijn lichaam toch ook niet bedekken? Daar bleef de vitiligo gewoon zichtbaar.
Mijn uiteindelijke conclusie was: Het verdriet van de confrontatie en het tegenstrijdige spiegelbeeld veroorzaakt meer ongemak dan de vlekken zelf!
Anita
Geen opmerkingen:
Een reactie posten